دنیای اقتصاد – ۱۴/۱۱/۹۳
بهرهوری شاخصی است برای نمایش توانمندی یک اقتصاد در استفاده حرفه ای، منطقی و پیشرو از منابع به منظور تولید
و عرضه کالا و خدمات و توسعه درون زای خود. کیفیت نیز قابلیتی است که میتواند باعث تولید ارزش افزوده مناسب و پایدار با حفظ رضایت مشتریان و جامعه باشد. این دو مقوله به عنوان مکمل در کنار یکدیگر ضرورت دستیابی به توسعه پایدار در اقتصاد ملی است.
ساختار بیمار اقتصاد نفتی ایران، بازارهای ناکارآمد غیررقابتی، دوری از بازارهای بین المللی و صادرات و دلایلی از این دست، شرایط را به گونه ای شکل داده است که متاسفانه امروز در بهرهوری و کیفیت حرفی برای گفتن نداریم.
با توجه به نزدیکی به انتخابات اتاق های بازرگانی و امید تازه ای که در دلهای دلسوزان کشور و علاقمندان به توسعه هرچه بیشتر میهن عزیزمان شکل گرفته، براین اعتقادم که منتخبین صنعت، معدن، تجارت و کشاورزی در اتاق فردا باید این محورها را سرلوحه فعالیت های خود قرار دهند:
۱.محور توجه باید به منافع ملی و به موضوع بهرهوری و کیفیت باشد. اگر قرار باشد این موضوعات عوامل بهبود باشند، بیتردید باید توسط پارلمان بخش خصوصی با دقت و حساسیت مورد توجه قرار گیرند.
۲.منتخبین باید خود را موظف به بررسی اطلاعات و روند تغییرات وضعیت شاخص های بهرهوری و کیفیت در سطح فعالان بخش خصوصی و اعضای خود بدانند و با جمع آوری، ساماندهی و تحلیل درست آنها نسبت به ارایه مشاوره های کارشناسانه و علمی به سطوح مختلف حاکمیت و نقد حرفه ای تصمیمات اقتصادی و سیاسی دولت اقدام نمایند.
۳.اهداف بهبود بهرهوری و کیفیت را که در برنامه های توسعه ملی مشخص شده اند و دولت موظف به پیگیری آن هاست شناسایی نموده و با تشکیل کارگروه ملی بهرهوری و کیفیت آنها را از دست اندرکاران و مسئولین مربوطه مطالبه کنند.
۴.در چارچوب اداره ستاد خود نیز به مفاهیم مرتبط با بهرهوری و کیفیت توجه ویژه نموده و تغییرات وضعیت شاخص های بهرهوری و کیفیت در سطح ستاد پارلمان بخش خصوصی را علاوه بر محاسبه، پایش و برای بهبود آن برنامه های شفاف و عملیاتی ترسیم نمایند.
حسن فروزانفرد
رییس کمیته اجرایی باشگاه نخبگان کسب و کار
