تبعات بی ثباتی اقتصادی از نگاه ۴ فعال بخش خصوصی

اشتراک‌گذاری:

نوشته‌های اخیر

حسین سلاح‌ورزی، کیوان کاشفی، حسن فروزان‌فرد و مسعود دانشمند، دیدگاه‌های خود را درباره فرصت و ریسک اقتصاد ایران و اولویت‌های امسال مطرح کردند.

حسین سلاح‌ورزی، نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران در دوره نهم
ریسک‌ها: ریسک‌های سیاسی در محیط داخلی و خارجی و تعمیق شکاف تکنولوژیک میان اکوسیستم اقتصادی ایران و رقبای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای.

فرصت‌ها: مهمترین فرصت پیش‌روی اقتصاد ایران عزم و همدلی دولت و بخش خصوصی برای همکاری سازنده است.

اولویت‌ها: اصلاح و متعادل‌سازی مالیه عمومی از طریق بودجه‌ریزی عملیاتی و شفاف‌سازی بهای تمام‌شده خدمات دولتی، بهبود روابط بین‌المللی کشور، اطلاع‌رسانی گسترده و شفاف در خصوص مشکلات، چالش‌ها، تلاش‌ها و دستاوردهای دولت در حوزه مسائل اقتصادی.

در عین حال، بخش خصوصی برای جبران شکاف رقابت‌پذیری باید بر هم‌افزایی در شبکه‌سازی و تبادل دانش برای بهبود سازماندهی صنعتی و تسهیل سرمایه‌گذاری‌های مشترک در توسعه نوآوری متمرکز شود.

دولت متدلوژی‌های استاندارد حسابداری اجتماعی و RIA را به‌عنوان ابزاری برای تسهیل و تقویت گفت‌وگوی مولد با بخش خصوصی در بدنه خود ترویج و معیار تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری قرار دهد.

کیوان کاشفی، نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران در دوره نهم
ریسک‌ها: عدم پیش‌بینی سیاسی ایران و تحریم‌ها، غیرقابل پیش‌بینی بودن بازارها و قیمت‌ها، کاهش قدرت خرید داخلی به علت تورم و افزایش فقر و مشکلات متعدد پیش روی صادرات

فرصت‌ها: توجه به تولید و تجارت بر پایه دانش و آی‌تی، زیرا جوانان برازنده و لایقی در این حوزه داریم.

اولویت‌ها: بهبود روابط با کشورهای دنیا و همچنین ترمیم شکاف بین مردم و حاکمیت نه در شعار که در عمل، کنترل تورم و پیش‌بینی‌پذیر کردن نسبی اقتصاد، جلوگیری از خروج ثروت‌های مالی و انسانی کشور

حسن فروزان‌فرد، رئیس کمیسیون حمایت قضایی و مبارزه با فساد اتاق بازرگانی تهران در دوره نهم
ریسک‌ها: مهمترین ریسک در اقتصاد ایران آن است که ریسک‌ها قابل اندازه‌گیری و پیش‌بینی نیستند. اصولا پیش‌بینی‌ناپذیری اقتصاد ایران و مولفه‌های مهم اقتصادی در کشور، مهمترین ریسک برای کشور است. وقتی پیش‌بینی‌پذیری وجود داشته باشد، حداقل ریسک‌ها قابلیت اندازه‌گیری پیدا می‌کنند و ریسک‌هایی که اندازه‌گیری می‌شوند، با ابزارهای مختلف، قابلیت مدیریت نیز پیدا می‌کنند.

فرصت‌ها: متناسب با تدابیر بانک مرکزی و وزارت اقتصاد در کنار تغییر جهت در حوزه سیاست‌های خارجی، مهمترین فرصت، کنترل رشد نقدینگی و نرخ تورم خواهد بود و ایجاد آرامشی که سبب شود بنگاه‌های اقتصادی از بحران خارج شوند.

اولویت‌ها: اول؛ تمرکز بر کنترل هزینه‌های دولت به‌منظور کنترل رشد نقدینگی و در نتیجه کنترل افزایش افسارگسیخته نرخ تورم، دوم؛ تعیین تکلیف‌ در زمینه اقتصاد سیاسی و تعاملات بین‌المللی. باز ماندن پرونده مذاکرات هسته‌ای و سایر توافقات، اقتصاد ایران را در حالت بلاتکلیفی قرار می‌دهد که هم از توسعه جلوگیری کرده و هم موجب فرار سرمایه خواهد شد. سوم؛ اصلاح مکانیزم‌های حکمرانی در سطح ملی و رفتن به سمت شفافیت و زمینه‌سازی برای مشارکت عمومی که در نهایت زمینه پاسخگویی را در عرصه‌های مختلف در سطح گروه‌های حاکمیتی فراهم می‌کند.

مسعود دانشمند، فعال اقتصادی
ریسک‌ها: چالش امنیت و عدم اعتماد

فرصت‌ها: سرمایه‌گذاری در تولید به شرط تعامل با نظام جهانی

اولویت‌ها: ایجاد اعتماد، تعامل با نظام جهانی، عدم دخالت تصمیم‌های سیاسی در اقتصاد

مشابه این پست
Related

سامانه‌های حاکمیتی از کارکرد واقعی خود فاصله گرفته‌اند

حسن فروزان‌فرد، رئیس کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق بازرگانی تهران،...

سیاست‌های انقباضی بانک مرکزی تولید را ضعیف کرد

اعضای کمیسیون سرمایه‌گذاری و تأمین مالی اتاق ایران با...

بودجه، محور فعالیت‌های اتاق بازرگانی را در سال آینده مشخص می‌کند

روزهای پایانی سال همواره با تلاش برای شروعی دوباره...

سیزدهمین نشست کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق بازرگانی تهران: تلاش برای به روزرسانی اسناد حکمرانی اتاق بازرگانی

سیزدهمین جلسه کمیسیون حکمرانی سازمانی اتاق تهران با موضوع...